Kto kontroluje świadectwa energetyczne?

Ministerstwo — rejestr i weryfikacja

Centralny rejestr charakterystyki energetycznej budynków prowadzi Ministerstwo Rozwoju i Technologii. Każde świadectwo trafia tam w chwili wystawienia i dostaje numer — bez wpisu dokument nie istnieje w obrocie.

Ten sam rejestr trzyma wykaz osób uprawnionych. Ministerstwo weryfikuje wybrane świadectwa i może wykreślić audytora z wykazu, jeśli sporządza je nierzetelnie. Dla audytora to sankcja najcięższa z możliwych — bez wpisu traci prawo wykonywania zawodu.

Notariusz i druga strona umowy

Notariusz nie ocenia obliczeń. Sprawdza jedną rzecz: czy świadectwo zostało nabywcy przekazane, i odnotowuje to w akcie. Gdy dokumentu nie ma, poucza o odpowiedzialności za wykroczenie.

Nabywca i najemca mają własny środek: mogą żądać świadectwa na koszt właściciela, a sprawa o nieprzekazanie kończy się grzywną nakładaną przez sąd. To ta kontrola działa w praktyce najczęściej, bo zgłasza ją ktoś, kto ma w tym interes.

Za co odpowiada audytor, a za co właściciel

Audytor odpowiada za obliczenia, za zgodność dokumentu z metodologią i za to, że podpisał go uprawniony człowiek. Właściciel odpowiada za dane, które podał — metraż, rok budowy, rodzaj ocieplenia czy źródło ciepła.

Granica jest wyraźna i ma praktyczny skutek: świadectwa nie da się podważyć dlatego, że powstało przez internet. Da się je podważyć, gdy dane okazały się nieprawdziwe — i wtedy odpowiada ten, kto je podał.

Co możesz sprawdzić sam, w dwie minuty

Dwie rzeczy są jawne i nic nie kosztują. Numer wpisu audytora znajdziesz w publicznym wykazie osób uprawnionych; numer świadectwa — w centralnym rejestrze. Jeśli któregoś z nich nie ma na dokumencie, to nie jest świadectwo charakterystyki energetycznej, choćby wyglądało podobnie.

Pytania, które przy tym wracają